Ik behaalde een master in de theologie en de religiewetenschappen. Eerst werkte ik in het onderwijs en het jeugdwerk, om vervolgens in de dienstverlening terecht te komen. Tijdens mijn job als jobcoach en arbeidsbemiddelaar ontdekte ik mijn passie: het begeleiden, oriënteren, empoweren en coachen van mensen.
 

Nadien werkte ik als personeelsbegeleider bij het Wit-Gele Kruis Limburg. Daar ondersteunde ik enerzijds medewerkers die professioneel of privé vastliepen, om samen de drempels aan te pakken, en begeleidde ik anderzijds medewerkers die langdurig afwezig waren, bij hun herintegratie en heropstart van het werk. Deze ervaring vormt vandaag nog steeds de basis van mijn terug-naar-werkbegeleiding en individuele coaching.
 

Vandaag ben ik directeur bij Open Kans, onderdeel van Covida. Covida draagt, samen met anderen, bij aan een kwaliteitsvol leven voor kinderen, jongeren en volwassenen met een (verstandelijke) beperking, door professionaliteit én menselijkheid. In die rol geef ik dagelijks leiding vanuit diezelfde overtuiging — menselijkheid als vertrekpunt, professionaliteit als houvast. Die ervaring in leidinggeven, gedeeld eigenaarschap en organisatieontwikkeling vertaal ik binnen KR8 naar mijn leiderschapstraject.

​

Ik heb mij de laatste jaren verdiept in de arbeidsregelgeving en in verschillende coachings- en gesprekstechnieken. Daarnaast volgde ik diverse opleidingen binnen de sector van loopbaanbegeleiding, outplacement en dienend leidinggeven. Ik werd eveneens gecertificeerd stress- en burn-outcoach en ACT-therapeut, en verdiepte me in het stoïcijnse gedachtegoed.

 

In mijn vrije tijd geniet ik natuurlijk het liefst van qualitytime met mijn gezin. Daarnaast ben ik bezield door de judosport. Vanaf mijn 4 jaar heeft de Japanse judofilosofie mij mee gevormd tot de persoon wie ik nu ben. Als vierde dan (zwarte gordel) ben ik hoofdtrainer van judoclub Gruitrode. Ik begeleid jongeren, volwassenen en judoka's met een beperking  op de mat. Uiteraard tracht ik om zo goed mogelijke judoka's te vormen, maar nog belangrijker is om samen tot warme en bewuste persoonlijkheden uit te groeien.

​

Ik heb de laatste jaren hard gewerkt aan 'ik-exploratie'. Het is nog steeds een weg in golven waarbij het perfectionisme, de constante takenstroom en vooruit leven het willen overnemen. Ik heb echter al beter geleerd om naar mijn lichaam te luisteren door 'nee' te zeggen, leren zien wat écht belangrijk voor me is en in het nu te leven.